In de zomer van 2025 reisden Lysanne en ik met onze kinderen vijf weken door Peru. We wilden sandboarden, Machu Picchu zien en de jungle in. De kinderen hadden nog een wens: capibara’s. Zelf keek ik ook uit naar het weerzien met vrienden. Twintig jaar eerder had ik zeven maanden in Peru doorgebracht; nu gingen we er samen naartoe.

Fotocredits
Groene terrassen en de rivier in de Colcavallei onder een bewolkte lucht. Verkleining, compressie en schermuitsnede door Perutrip. Beeldlicentie: CC BY-SA 4.0.
We begonnen in Lima en reisden langs de kust via Paracas, Huacachina en Nazca naar Arequipa. Daarna volgden de Colca-vallei, het Titicacameer en een uitstap naar Copacabana in Bolivia. Via Cusco en de Heilige Vallei kwamen we bij Machu Picchu. De laatste week verdeelden we tussen de Amazone en Lima. Een flinke reis, met dagen waarop we veel deden en middagen waarop we gewoon bij vrienden bleven.
Eerst even landen in Lima
Na bijna twaalf uur vliegen reden we met de taxi naar Miraflores. Getoeter, druk verkeer en dan ineens de oceaan naast ons. In het hotel stond een stapelbed klaar voor de kinderen; op het dak proostten we op de aankomst. De volgende ochtend liepen we via Parque Kennedy en Larcomar over de Malecón naar Parque del Amor. Beneden lag de zee, boven ons vlogen de parapenters. Twintig jaar eerder had ik hier zelf gehangen. Nu keken we vanaf het gras.
Bij Café de la Paz spraken we af met onze vriend Mauro. We speelden Uno en gingen daarna samen naar het Circuito Mágico del Agua. Vooral in het donker waren de fonteinen en gekleurde projecties mooi. Miraflores beviel ons als plek voor de eerste dagen: wandelen, de zee zien en rustig beginnen. Barranco en het historische centrum bewaarden we voor het laatste weekend, wanneer onze vriend en gids Zeze erbij zou zijn.
Met de buggy door Paracas en de duinen van Huacachina
De bus van Cruz del Sur bracht ons naar Paracas. Na het afgeven van de bagage konden de korte broeken aan en reden we met minibuggies het reservaat in. Eerst nog tussen het verkeer, daarna over een zandpad de woestijn in. Bij Yumaque en Playa Roja stapten we uit. Rode kust, zee en verder vooral leegte. In het late licht was het er prachtig.
De volgende ochtend voeren we naar de Islas Ballestas. Bij de haven zaten pelikanen, op de rotsen lagen zeeleeuwen. De pinguïns moesten we even zoeken tussen al die witte vogelpoep. Op de terugweg zagen we een zeeschildpad. Ook de gids en kapitein pakten hun telefoon erbij.
Die middag reisden we verder naar Huacachina. Het was druk vanwege de Fiestas Patrias. Toen we hoorden wie onze vooraf geboekte tour zou uitvoeren, besloten we het anders te regelen: via WhatsApp vonden we een eigen buggy en les op echte sandboards. De chauffeur reed er niet minder hard om. We scheurden door de duinen, oefenden in een boardpark en zagen de zon over het zand zakken. Terug bij Banana Adventure Hostel waren we toe aan ceviche en iets kouds. De nacht was minder geslaagd: buiten bleef het lang rumoerig.
Daarna volgde Nazca, waar onze gastheer Reynaldo ons hielp de uitstapjes te regelen. We vlogen boven de lijnen: goed kijken naar de figuren onder ons, terwijl het vliegtuig flink draaide. Later nam Reynaldo ons mee naar de spiraalvormige aquaducten van Cantayoc en een uitkijkpunt in het avondlicht. Om 22.30 uur stapten we op de nachtbus naar Arequipa.
Arequipa verkennen, daarna naar de condors in Colca
Ruime busstoelen bleken geen garantie voor een goede nacht. Door de bochten hadden we onrustig geslapen. Gelukkig konden we in Arequipa vroeg onze kamer in. Douchen, lunchen in de tuin van Tío Darío en daarna de stad in. We liepen door Yanahuara, voerden alpaca’s bij Mundo Alpaca en bekeken Calle Santa Catalina. De volgende dag deden we een stadswandeling, bezochten we het kleurrijke klooster en aten we bij Zig Zag, waar het eten op lavasteen werd geserveerd. Twee dagen op dezelfde plek blijven was na de kustroute wel lekker.
Via Zeze hadden we een privéchauffeur geregeld voor Arequipa, Colca en Puno. Elvis stelde zich voor met de toevoeging dat hij niet Presley was. Drie dagen reed hij ons rond. We zagen vulkanen en kuddes vicuña’s, stopten kort bij het hoge uitzichtpunt en daalden daarna af naar Chivay. Bij ons hotel hoorden we de rivier. ’s Avonds konden we het verwarmde zwembad in.
De volgende ochtend vertrokken we vroeg naar Cruz del Cóndor, via Yanque en de terrassen van de vallei. Nog voordat we bij het uitkijkpunt stonden, zagen de kinderen de eerste vogels. Even later zweefden er meerdere door het dal en kwam er één vlak langs ons voorbij. Terug bij het hotel gingen we de warmwaterbaden in. Later die dag volgde nog een zipline boven de Colca.
Terug bij vrienden aan het Titicacameer
Bij Puno kwamen we aan op Fundo Chincheros. Ik was hier twintig jaar eerder ook geweest. Inmiddels waren er elektriciteit, warm water en wifi; de knusse kamers en het weidse uitzicht herkende ik nog. Zeze en Gabriela stonden ons op te wachten. De kinderen hadden al snel de puppy’s gevonden. Later zaten we bij het haardvuur bij te praten. De volgende dag bleven we op de boerderij en gingen we paardrijden.
We bleven meerdere dagen in het Titicacagebied en maakten ook een uitstap naar Copacabana, aan de Boliviaanse kant van het meer. Die grensoversteek hoort bij onze reis; op de kaart hieronder zie je de route door Peru.
Cusco en de dorpen van de Heilige Vallei
In Cusco bleven we drie dagen. Natuurlijk moest ik even langs het hostal waar ik twintig jaar eerder had geslapen. Daarna liepen we met het gezin door naar de Plaza de Armas. We bezochten Mercado Wanchaq en maakten een stadswandeling met een gids. Die wees ons op binnenplaatsen en details aan gebouwen waar we zelf zo voorbij waren gelopen. Ook in een stad die je al kent, helpt het als iemand je nog eens goed laat kijken.
Vanuit Cusco trokken we de Heilige Vallei in. We bezochten Chinchero, de ronde terrassen van Moray en de zoutpannen van Maras. Er werd zout en chocola geproefd, en natuurlijk ging er ook wat mee. Later zaten we weer in de tuin van Kallpawasi. De kinderen beschilderden tassen met kunstenares Adriana Iraola; wij praatten bij met Zeze. Het was prettig om tussen de bezoeken door ook zulke middagen te hebben.
Onderweg naar Ollantaytambo stopten we bij een kolibrie-reservaat. Ons hotel daar was El Albergue, in het treinstation. Achter de ingang lagen een tuin, boerderij, koffiebranderij en distilleerderij. We liepen het dorp in en beklommen de terrassen van de archeologische site. ’s Avonds aten we in het stationsrestaurant, met de treinen die buiten binnenreden.
Met de trein naar Machu Picchu
Voordat we de trein naar Aguas Calientes namen, deden we nog een chocoladeworkshop. Onze eigen repen gingen mee. Door de grote ramen zagen we de bergen onderweg steeds groener worden. In het dorp maakten we kennis met Fredy, onze gids voor de volgende dag. De toegangsbewijzen waren al ruim van tevoren geregeld. Die avond gingen we eten en op tijd naar bed.
We hadden toegang voor circuit 2 om 11.00 uur. Beneden stond een flinke rij voor de bussen; boven liepen we op tijd naar binnen. Het was helder weer. Na de terrassen en tempels in de Heilige Vallei was het bijzonder om ze hier tussen die steile, groene bergen te zien. Fredy wees ons op details en vertelde over de gebouwen. We konden de tijd nemen om rond te kijken.
Na het bezoek gingen we met de trein terug naar Ollantaytambo. Daar haalden we onze grote bagage bij El Albergue op en namen we een taxi naar Cusco. We sloten de lange dag af bij Campo, waar we eerder ook al lekker hadden gegeten.
De jungle in bij Puerto Maldonado
Vanuit Cusco vlogen we naar Puerto Maldonado. Bij het uitstappen voelden we meteen de warmte. We sliepen bij Enai, aan de Madre de Dios, met uitzicht op de rivier vanuit onze kamer. We hadden bewust gekozen voor een hotel met zwembad en losse excursies. Zo konden we overdag de jungle in en na terugkomst zwemmen en comfortabel slapen.
Voor Lago Sandoval gingen we eerst met de boot, daarna te voet door het bos en ten slotte met een kano het meer op. De kinderen zochten de dieren die we zagen op een kaart: apen, een kaaiman en allerlei vogels. Op de terugweg was het donker. Het bospad waar we eerder die dag overheen waren gelopen, zag er ineens heel anders uit. Een zaklamp was handig geweest. Die lag niet in onze tas.
We liepen over de hangbruggen tussen de boomtoppen bij Inkaterra, leerden mandjes vlechten en maakten nog een boottocht. We zagen luiaards, hoog in de bomen. Alleen die capibara’s ontbraken nog. Toen kreeg onze gids een bericht dat er capibara’s waren gezien. De boot draaide om en even later zagen we er twee langs de oever. Daar hadden de kinderen op gehoopt.
Terug in Lima: Central, Barranco en het oude centrum
Op 22 augustus vlogen we terug naar Lima voor het laatste weekend. Zeze kwam speciaal over en later sloot Gabriela aan. Zij bleven een avond bij de kinderen, terwijl Lysanne en ik naar Central gingen, in 2023 uitgeroepen tot beste restaurant ter wereld. Daar hadden we lang naar uitgekeken. Het menu volgde de verschillende hoogtes van Peru, met ingrediënten uit gebieden waar we de afgelopen weken waren geweest. Na die reis kregen we Peru hier op een heel andere manier te zien en te proeven.
De volgende dag liepen we samen door Barranco. We aten ceviche bij Canta Ranita, bekeken straatkunst en kraampjes, haalden ijs en neusden rond bij Dédalo. Op zondag gingen we met de bus naar het historische centrum. Zeze leidde ons rond, ook door de catacomben van San Francisco. Daarna terug naar Miraflores, nog een ijsje en een laatste pisco sour. We waren blij dat we Lima aan het einde wat meer tijd hadden gegeven.
Op de vertrekdag pasten ontbijt, laatste inkopen en een lunch met onze vrienden nog vóór de taxi naar het vliegveld. De volgende dag waren we thuis.
Onze route in juli en augustus 2025
- 23–24 juli: aankomst in Lima en Miraflores.
- 25–28 juli: Paracas, Ballestas, Huacachina en Nazca; daarna de nachtbus.
- 29 juli–1 augustus: Arequipa en de Colca-vallei.
- 2–8 augustus: Titicacagebied, Fundo Chincheros en de uitstap naar Bolivia.
- 9–11 augustus: Cusco.
- 12–15 augustus: Heilige Vallei, eindigend in Ollantaytambo.
- 16–17 augustus: Aguas Calientes, Machu Picchu en terug naar Cusco.
- 18–21 augustus: verblijf bij Puerto Maldonado.
- 22–25 augustus: Lima en terugvlucht; thuiskomst op 26 augustus.
Wat neem je mee voor je eigen reis?
Deze reis combineert kust, Andes en Amazone, maar je kunt de tijd anders verdelen. Langs de kust pakten we vaak onze tassen weer in om door te reizen tussen Paracas, Huacachina en Nazca. Een extra nacht zou dat deel minder gehaast maken. Ook de nachtbus naar Arequipa leverde ons weinig slaap op. Rond Puno bleven we juist langer vanwege de vrienden die we er terugzagen. Zonder die bezoeken of de uitstap naar Bolivia kun je die dagen anders verdelen. Vergelijk voor de Amazone onze keuze voor een hotel met losse excursies met een verblijf in een afgelegen lodge. Kies eerst wat je graag wilt meemaken en hoeveel je onderweg wilt zijn; daarna wordt duidelijk welke delen van deze route bij je passen.
